Karıncalar önlerinde bir taş oldukları zaman etrafından dolaşırlar.

İnsan doğduğu zaman muhteşem bir varlık olarak doğuyor, herşeyi yapabilir bir varlık gibi. Ancak biz  süregelmiş yaşamımızda, var olan sisteme dahil ediyoruz o çocuğu. Önüne sınırları yerleştiriyoruz, dört duvar arasına alıp onun sonsuz ufuk çizgisinin yerine bir sınır koyuyoruz, sonrasında biz nasıl yetiştirirsek öyle büyüyor o çocuk.  Doğduğu ülkeden veya doğduğu şehirden ayrılmadan ölen kişiler neden bu kadar fazla ? Ya da ülke dışına çıkmak neden çok kolay değil ? Neden böyle bir sistem var bu dünyada.

Şimdi sistemi düşünelim, herşeyi yapabilecek, farklı şeyler üretebilecek bir şekilde doğuyorsunuz. Sonrasında daha önceden sınırlandırılmış ve körleştirilmiş, toplumun en küçük kancası olan aileler size hayattaki kuralları ve toplum içinde nasıl yaşanacağını öğretmeye başlıyor.  Öğrendiğiniz herşey yeni bir sınır olarak geliyor karşınıza. Yavaş yavaş kör olmaya başlıyorsunuz, doğduğunuz zaman çok gelişmiş olan en önemli yeteneğinizi büyüdükçe kaybediyorsunuz. Bu yetenek hayalgücünüz. Hayalgücü gidince beyin artık eskisi kadar aktif kullanılmıyor, sürekli bir hipnoz içerisinde yaşamaya başlıyorsunuz size söylenilenleri yapıyorsunuz. Artık sizde bir toplum üyesi olmaya başladınız.

Toplum üyesi olmaya baÅŸladıkdan sonra, artık bu topluma yararlı olma zorunluluÄŸunuz ortaya çıkıyor. Bu yüzden okula gitmek zorundasınız, en baÅŸlarda neden gittiÄŸinizi pekde bilmiyorsunuz aslında sonradan size ÅŸunu diyorlar. “Bizim bu sistemi devam ettirebilmek için; doktorlara, muhendislere, bakkallara, işçilere ihtiyacımız var! Sizde bunlardan biri olacaksınız, eÄŸer bunlardan birisi olmazsanız hiç bir iÅŸe yaramazsınız ve hiç bir iÅŸe yaramamak kötü biÅŸeydir, insandan bile sayılmazsınız.” O zaman bir seçim ÅŸansınız oluyor gibi ama aslında seçtikleriniz istedikleriniz deÄŸil. Onlar sadece birer seçenek ve sizde bunlardan birisini seçiyorsunuz ve bunu kendinizin istediÄŸini zannediyorsunuz, ancak aslında bunu sistem istiyor…

Devamını henüz yaşamadım ancak şimdilik gördüğüm kadarı ile mutsuz insanlar oluyor. Muthiş bir eşitsizlik ve rütbe farkları. Bu sistem içinde iyi olanlar iyi yerlere geliyor. Ancak onlarda gerçekten iyimi yoksa güzel uyum sağladıkları için mi oradalar. Yani iyimi körleşmişler diye düşünmek gerekiyor.

Karıncalar önlerinde bir taş oldukları zaman etrafından dolaşırlar, biz yuvadan çıkmadan ölüyoruz.

Antkart ilk çıktığından beri bir sürü sevmeme nedeni buldum ve bunlardan bir tanesi ise logosuydu. Facebook da dolaşırken bir resim buldum ve hemen daha önce kurduÄŸum Antkart “Yükleme noktasına kadar yürüten kart” isimli anti antkart grubumda paylaÅŸtım bu fotografı. Sizde bakın muthiÅŸ benzerliÄŸi fark edeceksiniz eminim.

ÖSS yaklaşıyor, çevremdekiler çok yoğun hafta içi okula gidenler, okuldan sonra dersane, özel derse gidenler, hafta sonları deneme sınavlarına gidenler ne ararsanız var!

Puanla girmeye çalışan kişiler şuan bize göre biraz daha fazla yoğun, çünkü biz bazı günler okuldan sonra serbest kalıyoruz. Ancak bizimde karşımızda ÖSS sınavından sonra bir Özel Yetenek Sınavı var ki, bu gerçekten çok stress li bir olay. Puanla giren kişiler 15 haziran sabahı ipini asmış ununu elemiş kişiler olarak uyanırken bir eylül aynına kadar  ÇİZ! ÇİZ! ÇİZ! şeklinde devam ediyoruz, Eee sınavlar var çünkü. Ve rakiplerimiz genelde liseyi bitirmiş hazırlanan insanlar oldukları için biz okula giderken gelişmeye devam ettiler.

Åžuanda hafta içi okul hafta sonu kurs tekrar okul tekrar kurs, deneme sınavları, okul sınavları, sevilmeyen dersler, üniversite tanıtımları “ne istiyorum?, neresi en iyisi?“  sorularının cevabını arıyoruz. Bazen bir kenarda dururken yanınızdakilere “off arkadaÅŸlar bitsin artık da KURTULALIM” diyoruz. Yanınızdaki arkadaÅŸlarınız artık sizin takım arkadaÅŸlarınız gibi oluyor, her ne kadar hocalarınız onlar sizin rakibiniz desede, artık onlar sizin kardeÅŸiniz gibi geliyor size ve istesenizde istemesenizde onları çok seviyorsunuz bir süre sonra…  “Bitsin artık da KURTULALIM” diyoruz, yoÄŸunluk bittiÄŸi ve herkes üniversiteye gittikden sonra arkadaÅŸlarınızda gidecek ve biz bunu hatırlamıyoruz.. Aslında ne kadar açık ve unutulmaması gereken biÅŸey gibi olsada biz bunu unutuyoruz. Bazen aklınıza geliyor ama zaman içinde tekrar unutuyorsunuz. Sanki her zaman hep onlarla olacakmışsınız gibi geliyor. O yüzden ÅŸimdi yoÄŸunluk geçsemi yoksa bugünlerin tadınımı çıkarsak diye düşünüyorum ÅŸimdi.

Okumadım ancak dışardan izlenimlerimi anlatıyorum.  Önce bir film çıktı ortaya sonra çevremdekiler birer birer filmi izlemeye başladı, kız olan bir kısmı hipnozite olmuş bir şekilde koşarak kitaplarını almaya ve bir günde bitirmeye başladı. Sürekli olarak bahsedilen Edward karakteri sayesinde sinemaya gitmeden bütün olayları öğrendik. 1000 lerce kız bir anda fan oldu. Manyakça abartıldı. O kadar çok duydum ki artık bıkma derecesine geldim, herşeyini öğrendiğim bu çok da güzel olmayan hikayenin bu kadar tutulma sebebini merak ediyorum.

Acaba baÅŸroldeki oyuncumu, karaktermi, yoksa kurgunun güzelliÄŸi mi ? Kitapları bitirenler ingilizcesini okuyor veya ingilizce cevirisini yapmış olan sitelerden okuyorlar eÄŸer karaktere baÄŸlı olan bir kurgu olmasaydı bir kitabın tamamı sadece Edward’ın düşüncelerinden olurmuydu acaba. Ãœstelik bunlar aynı olaylar sadece anlatım deÄŸiÅŸiyor. Kitapda bile sinema afiÅŸi var üstelik

Bence bu insanları sömürmek oluyor, edebi açıdan tartışmayacağım.

Ä°steyen istediÄŸini düşünsün ben tavırlıyım alacakaranlık filmine, kitabına…

MSN 2009 çıktı bir süredir kullanıyorum gayet şık, ancak o güzel görüntünün içinde renk kodlarını görmek gerçekten hiç hoÅŸ olmuyordu. Ayrıca bir arkadaşın e-mail adresini de kopyalamıyorduk. Bu yüzden biraz kullanışsız kalıyordu ancak sonunda sıkıntılar sona erdi ve MSN 2009′a uyumlu plus yayınlandı. Herkesin bir an önce sahip olmasını ÅŸiddetle tavsiye ederim.

Download: http://www.msgplus.net/