Bir hayat deneyimidir, herkes tarafından bilinir ancak uygulayan çok azdır. Bende bana hatırlatması ve uygulamam gerektiğini bildiğim için yazıyorum.

Kapıdan çıktığımız zaman veya  akşam yatağımıza girdiğimiz zaman ölsek, söylemek istediklerimiz ancak söyleyemediklerimiz, isteyip de ertelediklerimiz  varsa onları ertelemeden yapalım. Çünkü şansımızı kaybetmeden yaparsak keşke demediğimiz için mutlu yaşarız.  “hala şansım varken” daha dikkatli olma kararı alıyorum. Çünkü kaybettikden sonra keşke demek pek mutluluk vermiyor insana ve bunu tekrar tekrar yaşadıkdan sonra aynı hataları yapınca neden diye sorasım geliyor kendime.

Doğan bebekler her ne kadar ağlayarak doğsa da bir süre sonra mutlu oluyorlar. Gerçekten mutlular ve onların kahkahalarını izlemek neredeyse herkesi gülümsetmeyi başarıyor. Onlar hiç bir şeyin farkında değil, bizi mutsuz eden hayat şeklinde bir yaklaşım yapmayacağım. İlginç bir teorim var onu paylaşacağım. B.A.Y. (bebekler anı yaşar) Teorisi.

Acaba gün içerisinde ne kadar süreyi içinde bulunduğunuz günü düşünerek geçiriyoruz? diye soralım, kendim ve çevremdekiler genelde çok az diye cevaplıyor bu soruyu. Aslında bugünü düşünmekte pek çözüm sayılmaz bu anı düşünmek gerekiyor. Eğer bir gün boyunca bunu başarabilirseniz bir daha bırakmak istemeyeceksiniz. Genelde yarını veya dün’ü düşünüyoruz bugün arada gidiyor hep, bugünü sadece dün oldukdan sonra düşünüyoruz ve buda hatırlanacak hoş anılar dışında pek mutlu etmiyor bizi.

Düşünün, arkadaşlarınızla eğlenceli bir sohbet ederken veya eğlenceli bir aktivite yaparken mutlu olmamızın sebeplerinden bir tanesi o anı yaşadığımızdan mı kaynaklanıyor acaba. Evet belki çünkü o zamanlarda dün veya yarın diğer zamanlardakinden daha az yer kaplıyor düşüncelerimizde ve birde bakmışız ki gülümsüyoruz. Düşündük, kulağa mantıklı geliyor, hadi şimdi bir de test yapalım.

Hiç bir şey yapmanıza gerek yok şuanda bu yazıyı okuyorsanız durun, yarını ve dünü düşünmeyin! Ve kendinize ben şuanda bu yazıyı okuyorum, diyip yazıyı okumaya devam edin. Yazıyı okuduğunuzu düşünün. Şuanda yazıyı okuyorsunuz önemli olan bu! Deneyen ve başarabilenlerden bir çoğu bu yazının bu paragrafından sonra daha çok keyif alarak okuyacaktır. Mutlu olmak isterseniz günlük hayatta yaptığınız şeyleri otomatik olarak değil, düşünerek yapın.

Peki soralım şimdi, bebekler neden mutludur? Bence onların kafasında yarın veya dün olmamasından kaynaklanıyor bu durum. Onlar yaptıkları şeyle ilgilenirler mesela annesinin kucağındayken “şu anda annemin kucağındayım” diye düşünürler, hiç bir bebeğin “annem beni kucağından bırakınca” dediğini düşünmüyorum. Biz büyüdükçe anı yaşamayı unutuyoruz. Aaa anı yaşamaktan bahsediyor bu çocuk diyenler olucak, evet anı yaşa diyoruz ama ne olduğunu gerçekten düşünen olmuşmuydu içinizde?

Yarını düşünmezsek nasıl geçineceğiz, yaşayacağız diyenler olabilir. Ben bundan bahsetmedim zaten anı yaşayabilmekten bahsettim.