Herkes için teknoloji: Kısa bir zaman önce duysam inanmayacağım şeyleri şimdi capcanlı görmek ilginç geliyor. Bugün yolda motoruyla karton toplayan bir adamın cebinden ipod çıkartıp müzik değiştirdiğini gördüm ve hoşuma gitti açıkcası. olmayacak bişey değil belki ama… ne biliyim öyle işte sonuçta cebindeki cep telefonunu çıkarıp son ses müzik açıp kaldırımda yürüyen bir toplumun içerisindeyiz biz… Hiç bişey anlatamadım yine

Ruffles’dan 49 lira kazanmak: Bir ara Ruffles almıştım da paketin içinden beyaz bir şerit çıkınca “bu ne ya” demiştim. Bugün bir tane daha alınca paketin üzerini okuma zahmetinde bulundum ve gördüm ki aslında dakikada bir 49 lira verdikleri için o şerit ordaymış. Aradım gerekli numarayı kazanamadım tabi. Sonradan bir baktım ki şerit yanlış yerden kesilmiş bir tane daha şifre var, tekrar aradım ve 49 lira kazandım. Gerçek şans bu olsa gerek. Umarım paketinden şifre çıkmayan birisi bu yazıyı okuyup bana sövmez..

Bu ne şimdi ? : Evimin önüne kaldırım kenarına atılmış bir viagra kutusu, parkta otururken çalıların arasına atılmış bir prezervatif kutusu görmek zorunda mıyım ben ? Herşeyi de atmayın arkadaşım.

Saatleri geri almayı unutmayın: Bugün geç kalktım diye üzülürken öğrendim ki saatler bir saat geri alınmış. Bir nebzede olsa telafi ettim sanırım. Unutmayın saatinizi geri almayı.

Kaybettiğim cüzdan yine geri geldi: Geçen yıl bir cüzdan kaybetmiştim ve hemen gidip aramıştım ancak bulamamıştım. Meğerse hayırsever bir vatandaş cüzdanımı bulmuş 1 yıl evde sakladıktan sonra geçen gün kendini hazır hissetmiş ve teslim etti. Neden bu kadar geç diye sormadım ama aldım cüzdanımı. İçinde bulunan kartların tarihi geçmiş ve kimliğimde hükümsüzdü tabi. Ama olsun bu cüzdan 5. sınıfta aldığım çok sevdiğim bir cüzdandı ve bu ikinci kayboluşuydu. İkisinde de geri geldi. Geçen seferde 1 ay sonra geri dönmüştü.

Geçen günlerde başıma gelen bir olayı anlatıyorum.
Kız arkadaşımla gezdik, tozduk, eğlendik ve sonra oturduk bir banka, uzun uzun konuştuk, sonra başka bir yerde oturmak istedik ve başka bir parka gittik. Sonra orda da zaman geçirdikten sonra ayrılık vakti geldi ve parktan çıktıktan sonra telefonumun kaybolduğunu fark ettim. Evde unutmuş olmama imkan yoktu çünkü bütün gün bir ton insanla haberleştim. Hemen oturduğumuz yere geri döndüm ve telefonuma bakındım. Sonra göremeyince yandaki bankta oturan başka bir çift vardı, onların yanına gidip telefonumun kaybolduğunu ve bizden sonra gelen olup olmadığını sordum. Hayır dediler bende telefonumu aramasını rica ettim. Adam “ben çevireyim numaranı söyle” dedi bende söyledim, telefonumu çaldırdı ancak ortada bir ışık veya ses yoktu. Sonra “açan var mı” diye sordum çaldırmaya devam etti ve telefonu açan oldu. Karşıdaki kişi babam olduğunu söylüyordu, ancak ben telefonumun evde olmadığından çok emindim. Adam “tamam” dedi ve kapattı. Bende kapatınca şaşkın bir şekilde “ nasıl yani, babam olamaz! Babam değil babam olmayabilir tekrar arar mısınız “ dedim adam benim hırsız olduğumu ve onun telefonunu çalacağımı düşünmeye başlamıştı… Sonra aradı ve ismini sormasını söyledim ismini sordu ve babamın ismini doğru bir şekilde söyleyince, şok geçirdim. Olamaz dedim ve sonra “ben konuşabilir miyim” dedim adam telefonunu kulağıma tuttu ve bende konuştum, gerçekten babamdı. Sonra kapattık telefonu o an kafam inkar ediyordu 1.5 dakika içinde telefonun nasıl eve gittiğini düşünüyordum. Sonra adama çok teşekkür ettim. Kontörlerini harcadığım için para vermek istedim ama yanında kız arkadaşının olmasından kaynaklanıyor olacak. “hayır, kabul etmem bunu, lütfen” diyip işi oldubitti’ye getirdi çok teşekkür ettim ve sonra döndüm. Kız arkadaşım park girişindeydi ve bana ne oldu dedi. Bende “telefon babamdaymış” dedim. Oda şaşırdı ve bana çok mantıklı bir soru sordu. “Neden benden aramadın ?” Bunun tam bir cevabı yoktu aslında ama arama sebebim onun evinin önünde olduğunu düşünmemdi. Daha sonra eve gittim ve babamdan öğrendim ki meğerse telefonumu bir önceki gittiğimiz yerde unutmuşum güvenlik görevlisi babamı arayıp telefonu alması için gelmesini söylemiş babamda gidip telefonu almış. Tabi işin bu boyutunu öğrenince bütün mistik yanı bir anda son buldu… Bende telefonumu alınca beni arayan numaralara bakıp adamın telefonuna bir teşekkür mesajı attım.
Bu hafta Cuma günü kursa gitmek için bir dolmuşa bindim… Kartımı okuttuktan sonra oturmak için arkaya ilerledim ve koltukların bir tanesinde siyah ilginç bir cep telefonu vardı. Aldım ve şoföre verdim. Şoför alıp kenara fırlattı. Sonra bende yerime geçtim. 500 mt. kadar sonra kurstan bir arkadaş daha dolmuşa bindi. Yanıma oturdu ve gidiyorduk. Sonra telefon çalmış olacak adam “ben dolmuş şoförüyüm dolmuşta buldum. Şimdi Ermenek’e gidiyorum oradaki durağa teslim edeceğim siz oradan gidip alabilirsiniz” dedi. Bende telefonun sahibine kavuşacağını düşünüp sevindim tabi. Umarım ulaşmıştır diyelim…

Bu yazıdan çıkaracağımız sonuca gelelim. Eğer 1 milyarlık telefonunuz kaybolursa üzülebilirsiniz. Ancak ortalama 50 liralık bir telefonunuz varsa kaybolduğu zaman üzülmenize gerek yok. Çünkü size ulaşıp geri iletiyorlar hem de hiç zarara girmiyorsunuz üstelik  sim kart ile uğraşmaya bile gerek kalmadan. Yani pahalı telefon aldığınız zaman hem alırken fazla para ödüyorsunuz ve kaybolunca geri gelme ihtimali düşüyor birde sim kartlarla, numaralarla uğraşmanız gerekiyor, ucuz telefonunuz varsa hemen geri geliyor size… Gerçek çıkarmamız gereken sonuçsa, biraz dikkat edin kaybetmeyin telefonunuzu.