Club Med Beldi’de çalışırken plajda oynayan çocuklar, onları izleyen anneleri yaşlı kesimden insanlar (bulmaca ve sudoku çözem kesim) babalar (kitap okuyan kesim) bulunurdu. Bende bu yabancılar ne güzel her zaman bir beyin cimlastiği yapıyolar boş durmak yok diyordum kendime. Kemer’de durum biraz daha farklı eskisine göre çok daha büyük bir sahil olmasına rağmen bu etkinliklerden yapanlara rastlamak oldukça güç. Kitap okuyan kesimden 2-3 kişi karışmış araya ona bir şey diyemiyorum. Twilight okuyorlar genelde. Geri kalanlar ise üstsüz güneşlenip erkek arkadaşlarıla yiyişmek için kullanıyor plajı. Hal böyle olunca insanlara yanaşıp fotoğraf çekeyim mi demiyosun. Şirket kuralı malüm. Bilmiyorum ama beyin cimlastiği yapan asık yüzlü yaşlıları özledim sanırım.

Club Med Kemer de çalışmaya başladığım zaman çevrede arıların olduğunu fark etmem çok uzun sürmedi. Arı değince akla direk olarak iğneleri, kovanları ve bal üretmeleri geliyor akla. Bu balı üretmek için çiçekten çiçeğe dolaşıyolarlar ya, işte o eskidendi. Ormanın ortasındaki arıların doğal ortamını kurulan Club Med Kemer de arılar yaşamaya hala devam ediyorlar ancak artık çiçekten çiçeğe koşmak tarih olmuş arılar kola makinelerine dadanmış durumdalar. Kola doldurmak için düğmeye bastığınız zaman içerden bir iki arı çıkıveriyor. Yada beş dakika dikeldiğinizde arıların içine girdiğini görebiliyorsunuz. Yaptığım gözlem ve deneylere göre ise her 10 arıdan 4′ü CocaColayı tercih ederken 3′ü tercih hakkını Nestea den yana kullanıyor 2 tanesi Fanta seçerken geriye kalan 1 tanesi ise hem CocaCola hemde Fantayı seçerek kendine ilginç tatlar arıyor. Arılar arasında popüler olmayan içecekler ise CocaCola Zero, Cola Light, Tuborg ve Schweppes

Club Med Beldi de çalışırken Showtime Pictures beni çektiğim azaptan kurtarmak istercesine terfi ettirdi ve Club Med Kemer’e gönderdi. Club Med Kemer’e geçince gördüm ki aslında Beldibi huzurevi gibiymiş yaşlı fransızlardan kurtuldum. Artık günüm daha çok fotoğraf çekmekle ve beldide çalışan arkadaşlarıma acımakla geçiyor. Kemerde partiler hiç son bulmuyor, ilk günün akşamı beyaz tekno parti erkesi gün köpük partisi başlığı altında yapılan toplu sevişme ve güzel crazy signlarıyla kemer insanın içini açıyor. Üstelik genç insanların çoğu ingilizce biliyor ve fotoğraf çektirmekten keyif alıyorlar. Hadi bakalım PUSH! PUSH! PUSH!

Bu yıl herhangi bir üniversiteye yerleşmemden sonra bende çalışmaya başladım yaklaşık 2 haftadır Beldibi Club Med de fotoğrafçı olarak çalışmaktayım. Her gün Antalya ya dönmediğim için bilgisayardan da biraz uzak kalmış durumdayım dolayısı ile blog yazamıyorum pek fazla. Bilgisayar başına geçtim bugün yazmak istediğim şeyler vardı ama nasıl dile getireceğimi bilemedim bir türlü. Pek uzak kalmamak gerekiyor bu blog camiyasından. Friendfeed’de bir ton şey dönmüş RSSlerim birikmiş şimdi hepsini incelemek zor geliyor. Birde sürekli İngilizce konuştuktan sonra biraz zaman geçsin gerekiyor normale dönmek için. Geçen gün Antalya’dayken yanıma araba yanaştı yol sormak için “hi” dedim yanlışlıkla.

Bazen D40 bazen de D60 kullanıyorum iş başındayken. 18-200 lenslerle çalışıyoruz. Toplamda 4 fotoğrafçıyız, çekmekten çok çekecek adam bulmakla geçiyor günümüz. Günde ortalama 2000’e yakın fotoğraf çekiyoruz adam başı, bazen 2000i de geçiyor tabi. Gündüz farklı ayarlar gece farklı ayarlar derken makineye hakimiyetim iyice arttı. Bunun dışında birde işe gidiş geliş var tabi. Yarım saatlik yürüyüş mesafesi diyelim. Zaten başka bir şey deme şansımız da yok şuan çünkü olayı tam olarak bende kavramış değilim. Tempolu yürüyorum 30dk sürüyor yavaş yavaş telefonla konuşarak yürüyorum yine yarım saat sürüyor. Yolu ayarlarken 30dk süreye göre yapmışlar sanırım.
İş çalışırken zorluyor biraz ama mesai sonrasında baktığım zaman çok sevdiğim ve tam bana göre olduğunu düşündüğüm bir iş olduğunu anlıyorum hemen. Birde dünyayı dolaşma imkanım var bu işe devam edersem. Nerelere sürükleneceğim tam belli değil henüz. Gelişmeleri yazarım tekrar.