Beni uzun zamandır tanıyanlar, garip son dakika kararlarımın olduğunu bilirler. Normalde bu hafta sonu içinyaptığım plan, erkenden yatıp cumartesi günü öğlen uyanmaktı. Bu plan sayesinde son zamanlarda hat safada olan kalp çarpıntılarımı ve yorgunluğumu ortadan kaldıracaktım, çok güzel bir plandı vucut ve akıl sağlığım için olması gereken buydu. Ancak ev arkadaşımın Nazilliye gittiğini öğrendim, hemen arkasından bana sende gel teklifinde bulundu. Önce, muhteşem hafta sonu planımı bozmamak için red ettim. Ancak sonra düşündüm ki; Daha önce hiç gitmediğim bir yer, yeni insanlarla tanışma fırsatı, yeni deneyimler ve beleşten yazılabilecek bir sürü blog yazısı. Bu fırsatı geri çevirmek istemedim. Ne zaman bir yere gitsem yeni şeyler gördüğüm için, hemen bunlarla ilgili blog yazabiliyorum bu sayede ne yazsam düşüncesi olmuyor.. Bu etkenide göz önünde bulundurarak Nazilliye gitmeye karar verdim. Otobüs bileti ayarlamak gibi bir sorunumuz vardı. Aynı gün gideceğimiz için yer bulma konusunda sorun yaşıyorduk, daha doğrusu ev arkadaşım biletini zaten almıştı ancak beraber gitmedikten sonra o kadar yol çok anlamsız olacaktı Onun biletini iptal edip başka bir yerde iki tane bilet alacaktık. İnternette onun gideceği otobüs dolu gözüküyordu, biraz bilet baktıktan sonra bileti açığa almak için aradık ofisi ve gördük ki otobüste bir kişilik daha boş yer varmış. Üstelik tek boş koltukta ev arkadaşımın yanı. (Şans diye buna derim ben) Ofise gittik sistem göçmüştü 15 dakika bekledikten sonra biletimi alabildim. Aslında pazartesi gününe bolüm yetiştirmem gerektiği için hafta sonu mesai yapmam gerekiyordu ancak düşünmeden biletimi aldım ve bencillik yaptım ve pişman olmayacağımı biliyor gibiyim… Yaşasın son dakika kararları yaşasın bencillik.

Geçen sefer yolculuk yaparken internet olmadığı söylenildiği halde araçta internet çıkmıştı. Ne güzel deyip tepe tepe kullanmıştım. Alıştırdılar tabi şımardım geri dönerken internetli otobüs istedim. Araçta internet olacağını söylediler ancak bindiğimde gördüm ki internet yok. Üstelik kapısında bu araçtan internete bağlanabilirsiniz yazmasına rağmen yok. Biletin arkasında da tüm araçlarımızda internet bulunuyor yazıyor ancak sordum bu araçta yokmuş. Çok da mesele değil zaten ancak son iki seferdir niye sağ gösterip sol vuruyorlar onu anlamadım.

Valla bu çığırtgan ismini ben takmadım. Çok saygı duyduğum mesleklerden birisiydi ismini yeni öğrendim. A.Ş.T.İ. (Ankara Şehirlerarası Terminal İşletmesi) de takılırken ara sıra yapılan anonslardan bir tanesi öğretti bana bu mesleğin adını. “Lütfen çığırtganlardan bilet almayınız gibisinden” bir şeydi bu anons. Bu arada canım sıkıldıkça AŞTİ’ye gidip takılıyormuşum gibi bir giriş oldu ama öyle bir şey yok, ayda iki kez yolum düşüveriyor sadece… Bir yere seyahat edecekseniz ve bir aile sahibiyseniz, aileniz hemen telaşa kapılır. Aman oğlum biletini al valla bulamazsın gidemezsin falan filan. Halbükü öyle bişey yok artık. Sanıyorum ki bu eskiden çok az otobüs firması ve araba olduğundan dolayı geçmişten günümüze kalan bir şey. Çünkü nerdeyse her saat başı her şehre araba gidiyor En azından benim yolum düşen şehirlere. Bu sefer Antalya’ya gitme fikri kafamda bir anda oluşuverdi. Gittim AŞTİ’ye 4 yere sordum 4’ü de akşam sekiz ila 10 arasında saatler verdi  5. Yerde ise şimdi kalkıyor şeklinde bir tepki aldım. Bindim geldim. Bilet almak istedim ama adamlar bana bilet satmadı. Direk olarak otobüse gönderdiler otobüs şöförü benden 30 lira aldıktan sonra ne isim ne soyisim sordu direk olarak otogara teslim etti beni. Peki ama güvenlik gereği…