Asilblogda bir süredir yeni yazı yok. Nedeni ise çok acil New York’a gitmek zorunda kaldım. Apar topar gitmek zorunda kalınca yazı falan yazamadım tabi. Gurbet ellerde çok sıkıntı çektim. Gittiğime pişman oldum…  Neyse herkesin bildiği gibi NewYork’a falan gitmedim… Ama birgün gideceğim. O zaman oradan güzel güzel blog yazacağım. Bu yazıya da link vereceğim. Yazı olmayışının sebebi son bir kaç gündür, yoğun bir çalışma temposu içersindeyim. Eve geldiğimde ise ne oyun oynayacak, ne yazı yazacak, ne de ekstra bişeyler yapacak iştah bulamıyorum kendimde. Bugün eve geldiğimde hafta sonuna girmenin verdiği rahatlık ile biraz tatil sitelerine girdim. New york turlarına baktım, otellere gezilecek yerlere baktım, “para biriktirmeye başlasam mı ?” diye düşünmeye başladım.  Diğer taraftan bu hafta içersinde bir kaç arkadaşla yeni proje girişiminde bulunduk. Beyin fırtınası yaptık. Henüz çok ham olduklarından hiç birşey söylemiyorum. Bir hafta yoğun iş temposuyla geçti gitti ancak hala bölümü bitiremedik. Bir mimari işin video edit ve katolog dekopajlarını yaptım. Diğer taraftan tüm Türkiye’nin nefeslerini tutarak izlediği Deniz yıldızı isimli dizi ticari bir başarı sonrasında yurt dışına satılmış. Onun yazılarını yok edip hallettim. Ama ana iş olan keloğlan bitmedi. Dolayısıyla pazar günü mesai yapıp compositing sürecine geçmeye çalışacağım. Bekle beni keloğlan bekle beni newyork…

Normalde Antalya’ya gittiğim zaman 2 dakka boş vakit olmazdı. Oradan oraya, o arkadaştan bu arkadaşa derken birde bakardım ki dönüş vakti gelmiş. O zamanda teletabisler gibi olaaamaaaaz derdik her berabercene. Ancak bu sefer işler biraz farklı oldu.

Daha önce uyku düzenimin pek bir bozuk olduğunu yazmıştım. Bu uyku meselesi Antalyada da devam etti. Sabahlara kadar oturup öğlenlere kadar uyudum. Antalyaya gittiğimde rastlantı sonucunda bir kaç eski sınıf arkadaşımda Antalyaya gitmiş olurdu onları da görürdüm ne güzel. Şimdi herkes başka şehirlerde olunca sessiz sakin bir mola oldu benim için. Ancak aklım genelde Ankaradaydı. Buraya çok alışmışım. Otobüs A.Ş.T.İ. ye yaklaşınca anladım ki, Antalyadan daha çok ev olmuş burası benim için…

Asil ve futbol aynı kutuptaki iki mıklatıs gibidir birbirlerini her zaman iterler. Futbol hayatımın belli evrelerinde karşıma çıktı ve ben her zaman ondan kaçtım futbolu sevmedim sevemedim. Bugün öğle arasında bir arkadaşla iddaya girdik ve topu 10 kez sektiremeceğime kendini çok inandırdı. Aslında çocuğa hak vermemek pek doğru olmazdı çünkü topu ayağımda zor tutuyordum öğle arası yarım saatlik bir çalışmadan sonra topu ayağımda 10 kez sektirmeyi başardım… Keyifli ve yorucuydu diyebilirim. Topu ayak üzerinde sektirmek ağzına kadar su dolu bir bardağı kusursuz bir şekilde taşımaya benziyor. En ufak hatanızda top hiç beklemediğiniz yere gidip kontrolden çıkabiliyor. İddayı kazandım ama top sektirme işini de sevdim diyebilirim. Arada keyif için yapacağım şeylerden birisi haline geldi şimdiden.

Sabah kalktım kendimi çürümüş hissediyordum. Ufak ufak topladığım odamın sağlam bir temizliğe ihtiyacı vardı, en az benim kadar dağınık gözüküyordu. Saçımı Ankara’nın su şebekesinden gelen buz gibi suyla yıkadım, kuruttum. 1.5 haftadır çamaşır askısında bekleyen kıyafetlerimi ütüledim, dolabıma yerleştirdim Sonra odamı topladım. Kutuları üst üste dizdim. Daha sonra kirlilerimi çamaşır makinesine attım. Bu sırada televizyonun sesini dinliyordum. Kabloları düzene soktum, cdlerimi düzenledim. Odam daki yeşil perde bir kaç gün önce yavaş yavaş düşmüştü onu katladım. Ev arkadaşlarımla kahvaltı hazırladık güzel bir kahvaltı ettik. Şimdi odamda oturdum bir meşguliyet ararken annemi özlüyorum…