Saat sabah 05:00 benim için hala Pazar olsada artık resmi olarak Pazartesi günündeyiz. İşten eve yeni geldim. 2 gündür sürekli bilgisayar başında oturmuyormuşum gibi yine bilgisayar başındayım. Ama bu biraz daha tatil gibi. Uzanıyorum çünkü. Rahatça koltuğumdan yazıyorum, yanımda kedim kolumla oyun oynuyor, bende dinleniyorum. İşin henüz bitmemesinden kaynaklanan huzursuzlukla beraber aynı zamanda 3-4 saat sonra tekrar mesaiye başlayıp bitirecek olmanında verdiği garip duyguları yaşıyorum…
Son zamanlarda yine yoğun çalışıyorum, eve geldiğimde yazı yazacak piskolojide bulamıyorum kendimi, nihayet zorlada olsa o havaya girmişken defterime yazdığım konuları ele alayım dedim.

Şirkette genel nufus genç ve teknoloji takipçisi olduğundan yeni çıkan şeyler google reader ile eş zamanlı olarak şirkete düşer, konuşulur tartışılır. Zamanında iPad de bunlardan bir tanesiydi. Uzun süre inceledik, baktık, tartıştık ancak bir türlü görme, dokunma, koklama fırsatımız olmamıştı, derken şirkette çalışan birinin tanıdığı bir adet iPadle ziyarete gelince böyle bir fırsat yakalamış olduk. İlk başta olaydan benim pek bir haberim yoktu. Etrafta bir apple kokusu alıyordum ama emin değildim, işimde vardı pek celallenmedim. Daha sonra bana “dışarda iPad var” şeklinde bilgilendirme yapıldı. Hemen çıktım ancak iPad çoktan kalkmıştı. Hemen muhabbete dalıp buralarda iPad varmış gibisinden İpad’i elleme isteğimi belli ettim, sahibi kibarca verdi…
Tahminimden daha küçük, tahminimden daha az havalı, tahminimden daha farklı bir deneyimdi. Biraz kurcaladıktan sonra kendime bir iPad’im olsa çok mu mutlu olurum acaba diye sordum, ama olmam heralde… Sahip olmak istediğim birşey ama sahip olursam kullanırmıyım bilmiyorum. İşte Apple’ın kullanıcıları üzerinde bıraktığı piskoloji böyle birşey.

Asilblogda bir süredir yeni yazı yok. Nedeni ise çok acil New York’a gitmek zorunda kaldım. Apar topar gitmek zorunda kalınca yazı falan yazamadım tabi. Gurbet ellerde çok sıkıntı çektim. Gittiğime pişman oldum…  Neyse herkesin bildiği gibi NewYork’a falan gitmedim… Ama birgün gideceğim. O zaman oradan güzel güzel blog yazacağım. Bu yazıya da link vereceğim. Yazı olmayışının sebebi son bir kaç gündür, yoğun bir çalışma temposu içersindeyim. Eve geldiğimde ise ne oyun oynayacak, ne yazı yazacak, ne de ekstra bişeyler yapacak iştah bulamıyorum kendimde. Bugün eve geldiğimde hafta sonuna girmenin verdiği rahatlık ile biraz tatil sitelerine girdim. New york turlarına baktım, otellere gezilecek yerlere baktım, “para biriktirmeye başlasam mı ?” diye düşünmeye başladım.  Diğer taraftan bu hafta içersinde bir kaç arkadaşla yeni proje girişiminde bulunduk. Beyin fırtınası yaptık. Henüz çok ham olduklarından hiç birşey söylemiyorum. Bir hafta yoğun iş temposuyla geçti gitti ancak hala bölümü bitiremedik. Bir mimari işin video edit ve katolog dekopajlarını yaptım. Diğer taraftan tüm Türkiye’nin nefeslerini tutarak izlediği Deniz yıldızı isimli dizi ticari bir başarı sonrasında yurt dışına satılmış. Onun yazılarını yok edip hallettim. Ama ana iş olan keloğlan bitmedi. Dolayısıyla pazar günü mesai yapıp compositing sürecine geçmeye çalışacağım. Bekle beni keloğlan bekle beni newyork…

Keloğlan Projesinden Görüntüler

İşte günlerimin geçip gittiği işyerim.

My Workplace from asil balaban on Vimeo.

O kadar kalkamıyorum beceremiyorum dedikten sonra bu sabah 4 gibi yattım. Yatmadan önce erken kalkmaya karar verdim. Kendimi iyice şartladım alarm kurdum. Alarm çaldığında ilk etapta erteleyerek tekrar uyudum ikinci kez çaldığında kalkmaya hazırdım ancak tereddütlerim vardı. Bir hışımla çıktım yataktan. Gittim saçımı yıkadım, ütü yaptım kediyle oynadım. Giyindim hazılandım işe gitme vakti gelmişti. Biliyordum ki kimse işe mesai başlangıcında gitmiyordu bende biraz daha oyalandım ev arkadaşımı uyandırdım. İnternette takıldım biraz arkasından hergün geç kaldığım saatte işe gittim. ancak yolda yürürken içimde o geç kalma huzursuzluğu yoktu. Uyanır uyanmaz işe gitmek ve biraz zaman geçtikten sonra işe gitmek arasında dağlar kadar fark olduğunu söyleyebilirim. Bundan sonra hep erken kalkacam diyeceğim ama böyle birşeyin gerçekleşemeyeceğini biliyorum. Sabah 4 – 5 den önce uykum gelmiyor çünkü… Günde 4 saat uyku ile nereye kadar ??

İşte Animax’deki masam ve çevresi