Bu yıl herhangi bir üniversiteye yerleşmemden sonra bende çalışmaya başladım yaklaşık 2 haftadır Beldibi Club Med de fotoğrafçı olarak çalışmaktayım. Her gün Antalya ya dönmediğim için bilgisayardan da biraz uzak kalmış durumdayım dolayısı ile blog yazamıyorum pek fazla. Bilgisayar başına geçtim bugün yazmak istediğim şeyler vardı ama nasıl dile getireceğimi bilemedim bir türlü. Pek uzak kalmamak gerekiyor bu blog camiyasından. Friendfeed’de bir ton şey dönmüş RSSlerim birikmiş şimdi hepsini incelemek zor geliyor. Birde sürekli İngilizce konuştuktan sonra biraz zaman geçsin gerekiyor normale dönmek için. Geçen gün Antalya’dayken yanıma araba yanaştı yol sormak için “hi” dedim yanlışlıkla.

Bazen D40 bazen de D60 kullanıyorum iş başındayken. 18-200 lenslerle çalışıyoruz. Toplamda 4 fotoğrafçıyız, çekmekten çok çekecek adam bulmakla geçiyor günümüz. Günde ortalama 2000’e yakın fotoğraf çekiyoruz adam başı, bazen 2000i de geçiyor tabi. Gündüz farklı ayarlar gece farklı ayarlar derken makineye hakimiyetim iyice arttı. Bunun dışında birde işe gidiş geliş var tabi. Yarım saatlik yürüyüş mesafesi diyelim. Zaten başka bir şey deme şansımız da yok şuan çünkü olayı tam olarak bende kavramış değilim. Tempolu yürüyorum 30dk sürüyor yavaş yavaş telefonla konuşarak yürüyorum yine yarım saat sürüyor. Yolu ayarlarken 30dk süreye göre yapmışlar sanırım.
İş çalışırken zorluyor biraz ama mesai sonrasında baktığım zaman çok sevdiğim ve tam bana göre olduğunu düşündüğüm bir iş olduğunu anlıyorum hemen. Birde dünyayı dolaşma imkanım var bu işe devam edersem. Nerelere sürükleneceğim tam belli değil henüz. Gelişmeleri yazarım tekrar.