Blog takipçilerimin bildiği gibi Ankaraya taşındım. (takipçi olmayanlar; ben Ankaraya taşındım) Ankara’nın nesi meşurdur bilmiyorum ama soğuk havası meşhurdur herhalde. Antalya gibi 3 gün kış yaşanan bir şehirden buraya göçünce Türkiye de kış mevsiminin var olabildiğini gördüm. Burada ellerinizi cebinizden çıkarmak enayilik olarak nitelendirilebilecek bir olay. Yürürken nefes alınca nefes borunuzdan geçen soğuk havayı çok gerçek bir şekilde hissediyorsunuz. Elleriniz cebinizde oluyor demiştim ama o ellerin cepte olması ile bitmiyor olay, çünkü acıtan bir yanma oluyor ellerinizde. Uzun süre yürüyünce derinizi hissedemiyorsunuz, sabah kalktığınız zaman daha önce görmediğiniz hava olayları ile karşılaşabiliyorsunuz.

İşin gerçek kısmını geçelim biraz da saçma kısımlarından bahsedelim. Soğuk olunca insanların beyni donuyor olacak ki herkes sürekli birbirini hava konusunda bilgilendiriyor. Mesela dışardan içeri girme durumunda; “dışarsı çok soğuk.” şeklinde bir cümle karşınızdaki kişiden ilk duyacağınız şey olabilir. Sizde o sırada pencerenin önünde yerdeki buzlara bakıp dışarda tropikal bir iklimin olduğunu zannediyorsunuzdur muhtemelen. Bu soğuk muhabbeti genelde eve bağlanır ki o da şu şekilde oluyor;

-Sizine ev nasıl, sıcak oluyor mu ?
-Eh işte ılık gibi.
-Bu durumda karşıdan gelen tepki kelimesi kelimesine şudur;
-HMM kaçıncı kattasınız ki ?
-Zemin kattayız.
-Eee, tabi siz en alt katta olduğunuzdan zeminden soğuk yiyosunuz alt katta en azından bi alt ev olsa ….

Alt katta ev olsa oranın sıcağı bize de etki eder bizde ısınırız bilmem ne! Sanki biz bilmiyoruz bunu. Yada havanın soğuk olduğunu. Ne kadar sabitlenmiş, stabil bir konuşmadır bu ya. Gerçi suçlamamak lazım, 4 dakka sonra şuur kapanıyor… Beyin donuyor… Soğuk yahu Soğuk !!!