Kendi evime geçeli nerdeyse 8 ay olmuştu ama hiç bir  bekarlık nirvanasına ulaşamamıştım. Dün gece çaresizlik ve açlık gibi duyguların birleşmesiyle oluşan yaratıcılığı kullanarak kettle’da makarna yaptım. Bir taraftan karnımın doymasının verdiği mutluluk diğer taraftan nirvanaya ulaşmanın verdiği keyif ile yarı pişmiş makarnayı yiyordum. Bu makarna sade olarak çok iyi gitmediğinden üzerine biraz ketçap döktüm. Tadı yenilebilir olmuştu, hatta standart makarnadan çok uzakta değildi, bir taraftan miğdem bayram ediyor diğer taraftan içim ANTALYA, ANTALYAA!! diye ağlıyordu. İlk bekarlık nirvana anım bu şekilde geçti gitti sizin anlayacağınız, bir başka bekarlık nirvana anı sonrasında görüşmek üzere